Untitled Document
 
• ความกลัว...ความรัก •
 


 

ความกลัว...ความรัก

หนึ่งในภาระกิจของช่วงเวลาที่ห่างหายไปนาน คือช่วงเวลาอีกช่วง...ที่ฉันได้เรียนรู้ที่จะรู้จัก
ความรักในความกลัว ได้ชัดเจนและยิ่งใหญ่ไม่แพ้บทเรียนชีวิตบทใด

คุณมองเห็นอะไร...ในความกลัว ฉัน...มองเห็น "ความรัก"

ความกลัว ความรัก

ในคืนที่มีเสียงดังกึกก้อง กลิ่นลาวาเถ้าถ่านรุนแรง ตามด้วยเสียงไซเรน
เสียงผู้คน เสียงเครื่องยนต์ เสียงบีบแตรดังระงมระทม...ทั่วท้องถนน
ที่ตอนนี้ปกคลุมไปด้วยถ่านเถ้า พล่ามัว ทะมึนเทาด้วยฝุ่นผง แสบตา

ทุกคนมุ่งหน้าออกห่างจากความเกรียวกราด ของภูเขา ที่พุ่งพล่าน
ออกมาอีกครั้ง ดังว่า...ความโกรธ...ยังไม่จาง ยังไม่วาง ยังอัดแน่นในใจ
หรือเพราะมนุษย์เรา ที่ตักตวง ที่ล่วงเกิน ที่ละเลย ไม่เคยใส่ใจ
ต่อผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่ อย่างธรรมชาติ จนมาถึงวันนี้...
วันที่ความโกรธเกรี้ยว มิอาจยับยั้ง ด้วยคำขอโทษใดใด

ความกลัว ความรัก

ท่ามกลางผู้คนที่อพยพออกจากพื้นที่เสี่ยงภัย ที่ขยายอาณาเขตใหญ่ขึ้น
มองผู้คนรอบตัว พ่อแม่...ที่กอดลูกไว้กับอก ลูกสาวลูกชายที่ประคองกอด
พ่อแก่แม่เฒ่าที่เลี้ยงดูพวกเขามาตลอดชีวิต คู่รักที่จับมือกันแน่น
และอีกหลายชีวิตหลายความสัมพันธ์ ที่ตอนนี้มองมุ่งไปข้างหน้า
มองไปยังทางพร่ามัว แววตาที่สะท้อนความหวาดกลัว น้ำตาหลั่งริน

หากเมื่อเหลียวมาเห็นลูกน้อยที่กอดแนบไว้กับอก...
...แม่ พ่อ ลูก ที่ประคองกอด กันมาชั่วชีวิต
คู่รักที่มองเห็นค่าความรักมากกว่าครั้งใดใด
ทุกความสัมพันธ์ ทุกคน...ข้ามผ่านความกลัวที่เกิดขึ้น
ก้าวออกไป...ด้วยความรัก...เพื่อคนที่รักเราและเรารัก...


เช่นกัน...ฉันมองเห็นความรัก ปรากฎขึ้นในใจฉันอย่างชัดเจน
ความรักที่ไม่มีเงื่อนไข ของ แม่ พ่อ ที่ยิ่งใหญ่ ความรักความห่วงใย
ของครอบครัว เพื่อนรัก ครูบาอาจารย์ ผู้มีพระคุณ และรวมไปถึง... ...

ฉันจึงออกเดินก้าวข้ามผ่านความกลัว...เพื่อให้ได้โอกาสกลับไป
โอบกอด...ความรัก...ที่มีค่ามีความหมาย อีกสักครั้ง


เมื่อมาถึง สนามกีฬา ที่เคยกว้างใหญ่ ตอนนี้คับแคบลงไปถนัดตา
ฉันและทีมจึงเริ่มลงมือทำงานกันอีกครั้ง..ละทิ้งความกลัว ก้าวต่อไป


ความกลัว ความรัก

ฉันยิ้มให้กับตัวเอง...ฉันมาที่นี่ด้วยความรัก...
มาเพื่อเพื่อนร่วมงาน เพื่อนรัก ที่ตอนนี้เธอกำลังดูแลความรักที่ยิ่งใหญ่
ในพุงน้อยน้อยของเธอ ฉันจึงทำหน้าที่แทนเธอด้วยความเต็มใจยิ่ง

และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น...ฉันมาที่นี่เพราะ...เพื่อนตัวน้อย...
ที่เป็นตัวแทนของความรักและความหวัง อนาคตของโลกใบเล็กเล็กใบนี้


ความกลัว ความรัก

....................................................................


เมื่อ rapid assessment พร้อม concept note อยู่ในมือ
พร้อมนำส่งมอบเพื่อให้ Regional Office ทำงานต่อทันที
ฉันโบกมือลา project partner ขอบคุณที่ร่วมทุกข์ ปันสุข ห่วงใย
กอดเพื่อปันความเข้มแข็งและพลังทั้งหมดที่มีให้ไป
บอกทุกคนให้ปลอดภัย ทำเพื่อผู้คนและบ้านเกิดเมืองนอนด้วยรักเสมอ
แล้วฉันจะกลับมาหาทุกคนอีกแน่นอน...สัญญา...

สนามบินปิดเสียแล้ว ฉันเลือกออกจากพื้นที่ด้วยรถไฟข้ามคืน
ถึงเช้าที่ jakarta ก่อนกลับถึงที่ที่เรียกว่า"บ้าน"ในอีกวัน
ฉันสื่อสารบอกทุก"ความรัก"ที่ปรากฎชัด ในยามเมื่อได้เห็น...ความกลัว...
 

ปล.ต่อด้วย International Conference ทันทีเมื่ออีกเช้ามาถึง
สู้นะตัวเราเอง...ทำสิ่งเล็กเล็ก หากแต่ทำด้วยรัก...
 
ไดหน้านี้ภาพจะไม่ละเอียดนะคะ เพราะไม่แบกกล้องใหญ่ไปลุยงานในภาวะฉุกเฉิน
อีกอย่าง...ผู้คนในภาวะฉุกเฉิน  แววตาเศร้าเกินกว่าที่จะเข้าไปเก็บภาพสีหน้าเหล่านั้นไว้
เคารพสิทธิและมองเห็นหัวใจของผู้คนไปด้วยกัน
 
 

     Share

<< ...ถือว่าเป็นอีกปีที่ ฉันพอใจ... >>

 



Posted on Mon 24 Jan 2011 2:05

 

 

 

 

 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

พี่เอ ครึ่งปีแล้ว คิดถึงๆ ค๊า ^^
calipso   
Tue 21 Jun 2011 8:38 [2]

เวลาเหนื่อยๆ มาอ่านไดนี้แล้วรู้สึกว่าโลกยังมีอะไรๆๆอีกเยอะแยะมากมาย
sd   
Thu 16 Jun 2011 16:05 [1]

 

 

 

 

 

THEME DESIGN BY MUUTAH